Wat een heerlijkheid

Wat een heerlijkheid, in alle rust dwalen door het Stedelijk Museum. Hier knapt een mens van op. Drie tentoonstellingen op één middag zou ik normaal wat veel vinden, maar nu in de vrijwel verlaten zalen, heel relaxed en goed te doen.


Dwalen door de tentoonstelling van Carlos Amorales zit er niet meer in, we moeten de pijlen volgen. Zo’n vaststaande route geeft mij structuur. Doordat er nu veel minder bezoekers zijn, vind ik het niet hinderlijk dat ronddwalen niet mogelijk is.

The Factory – de naam van de tentoonstelling is een verwijzing naar Andy Warhol.

De installatie met de motten, black cloud, sluit goed aan bij mijn huidige gemoedstoestand en tijdsbeeld. De kwetsbaarheid van de mens en aardbol. Mijn gedachten die alle kanten op gaan. Overtuigingen die op één dag een paar keer 180 graden kunnen wijzigen. Zijn vormen en kleuren, maakte veel associatieve gedachten los.

Associatieve gedachten

Zo ben ik er nu van overtuigd dat in een vliegtuig stappen deze zomer iets is, wat ik niet ga doen. Naast de morele bezwaren, zo vind ik oa dat er eerst miljarden vrijgemaakt zouden moeten worden voor de zoektocht naar (en de snelle productie van!) een vaccin ipv het redden van een airline. Naar mijn mening is een vaccin het enige is dat de economie gaat redden, en niet het voortbestaan van bijvoorbeeld KLM. En dan hebben we het nog niet over de schadelijke impact van vliegen op het klimaat en de woonomgeving gehad, het is vandaag 5 juni 2020, wereld milieu dag.

Verder vind ik de gezondheidsrisico’s in een vol vliegtuig mbt Covid-19, nu niet te overzien. Ik vertrouw het verhaal van de luchtfilters niet. Net iets te vaak kwam in verkouden uit een toestel. Niet dat ik mij direct grote zorgen maak over mijn eigen gezondheid, ik val als vrouw met een keurige bmi niet in de risicogroep. In mijn directe omgeving zijn mensen, die ik wil blijven zien. Op mijn werkvloer komen veel ouderen. Ik wil niet het idee hebben dat ik een verhoogde risico ben voor deze mensen, puur uit eigenbelang, omdat ik zo graag het vliegtuig in wil. Er is voor mij geen noodzaak om deze zomer te gaan vliegen.

Dat wil niet zeggen dat ik nooit meer ga vliegen. Dat blijf ik, weliswaar veel minder en sinds een paar jaar consequent met CO2 compensatie, zeker doen. Al is hel alleen al om een bezoek te

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is img_20191022_112759_bokeh3550050879688931993.jpg
Eco Living Aruba Producten

brengen aan mijn zus op Aruba met haar prachtige bedrijf Eco Living Aruba.

Ik dwaal af, iedereen maakt hierin zijn/haar eigen keuze. Terug naar het museum. Op reis in eigen stad.

Op reis in het Stedelijk


Op reis ging ik door de foto’s van Bertien van Manen. Beyond the Image – Bertien van Manen & Friends  De foto’s gemaakt in Rusland leggen de grimmigheid van recente en nabije armoede weer.

Op reis in het Stedelijk
Bertien van Manen & Friends  De foto’s gemaakt in Rusland leggen de grimmigheid van recente en nabije armoede weer.

En voor de tentoonstelling Nam June Paik – THE FUTURE IS NOW – Ga ik nog een keertje terug. Zijn robots gemaakt van oa oude radio’s, brachten mij terug naar mijn kindertijd, toen ik het een heerlijke activiteit vond om wekkers uit elkaar te slopen en de onderdelen als een soort collage op plankjes vast te timmeren.

Deze robots gemaakt van oa oude radio’s, brachten mij terug naar mijn kindertijd, toen ik het een heerlijke activiteit vond om wekkers uit elkaar te slopen en de onderdelen als een soort collage op plankjes vast te timmeren